Column 1

 

Gebakken eieren met spek!

 

Zaterdagmorgen, na een drukke week salon, met veel gezinsactiviteiten eromheen zoals elk gezin dat zal herkennen, dan verlang je naar rustig wakker worden en bijkomen van de week. Twee van de drie zoons zitten op voetbal en dan weet je het wel. Beide tweemaal trainen per week, uiteraard op verschillende tijdstippen; dit is sowieso iets waar de clubs nog wel een eureka momentje op los mogen laten. Dan is het eindelijk zaterdagmorgen, na die drukke week, in hetzelfde tempo gelijk weer door, manlief en ik, allebei al vroeg weer in de startblokken en ervoor zorgen dat de mannen bij de wedstrijd komen. Beide met een van de jongens een kant op en met de derde aan de hand of gewapend met de buggy, erachteraan. Al juichend, vaak ook kleumend langs de lijn, kon ik mijn vermoeidheid die morgen gelukkig verbergen, dit was mede dankzij de lekkere koffie in de voetbalkantine. Dit zijn dus niet mijn sterkste en meest favoriete momenten van de week. Daarnaast de stress van de boodschappen die nog gehaald moeten worden en niet te vergeten morgen is het MOEDERDAG! Dus ook nog achter bloemen aan voor de oma-moeders, die er gelukkig nog altijd zijn.

 

Vrijdagmiddag was overigens hilarisch, rond de klok van drie hoorde ik de kids thuiskomen, ik was nog in de salon aan het werk. Ik hoorde ze fluisterend binnenkomen, zo stil mogelijk langs de ingang van de salon en als een speer naar boven. De moederdagmaaksels van school verstoppen onder het bed of in de kast. Uiteraard heb ik al die jaren nooit geweten wat hun favoriete verstopplekjes waren, hihi. Ruzie op de trap, wie het snelst boven was en dan een kwartier later als ik de keuken binnenkom, drie brave gastjes aan de keukentafel, met een uitgestreken gezicht, de haren nog wild van het stoeimoment onderweg naar boven, wachtend op mij, alsof ze een heel groot geheim hadden samen, je las het van hun snoetjes af. Prachtige facebook-posts hadden zulke momenten opgeleverd!

 

Manlief na de wedstrijd trouw elk jaar met het gespuis naar de winkel voor het "echte" werk, iets uitzoeken voor mam. De keuze lag dan bij de jongens, dus na een flink aantal jaren, puilen de kasten uit van vooral gekleurde glazen, de meest uiteenlopende bloempotten, koffiemokken en showergels die je als bewuste schoonheidsspecialist liever niet gebruikt..... maar toch. Daarna samen nog even langs de supermarkt voor het zondagochtend "moederdagritueel". Dan is het eindelijk zover zondagochtend, opnieuw is het vroeg helaas, van uitslapen is geen sprake, de jongens worden wakker en het mannenleger gaat gezamenlijk de keuken in. Na een half uur van veel lawaai van pannen, gerommel en luide stemmen, word ik wakker gemaakt met een duik van de jongste, die het bed induikt alsof het de ballenbak is. Ik lig dan overigens al schrap, want ken dit moment als geen ander. Je weet dan ook echt zeker dat je wakker bent. Vier mannen aan m'n bed, voor vijf personen ontbijt op bed en jawel... de verstopte moederdagmaaksel van school, die ondertussen weer zijn opgezocht, het "echte" werk ligt ingepakt voor me en de traditionele gebakken eieren met spek liggen me geurend aan te staren.

 

Dat is Moederdag, commercieel of niet, eigenlijk boeit me dat niet zo.....voor mij blijven dit de mooiste momenten van het jaar van moeder zijn, de momenten met een gouden randje.

 

 

Mijn naam is Anja van Dijken, 56 jaar en 30 jaar schoonheidsspecialist, waarvan tien jaar onderdeel van Care for Skin. Het lijkt me leuk om je als lezer mee te nemen in mijn wereld als schoonheidsspecialist, ondernemer, echtgenoot, moeder, oma, mensenmens en vooral iemand die soms net iets teveel wil omdat ze alles leuk vindt.